११. पराभवसुत्तं

३१. ‘‘सत्तिमे, भिक्खवे, उपासकस्स पराभवा…पे… सत्तिमे, भिक्खवे, उपासकस्स सम्भवा. कतमे सत्त? भिक्खुदस्सनं न हापेति, सद्धम्मस्सवनं नप्पमज्जति, अधिसीले सिक्खति, पसादबहुलो होति, भिक्खूसु थेरेसु चेव नवेसु च मज्झिमेसु च अनुपारम्भचित्तो धम्मं सुणाति न रन्धगवेसी, न इतो बहिद्धा दक्खिणेय्यं गवेसति, इध च पुब्बकारं करोति. इमे खो, भिक्खवे, सत्त उपासकस्स सम्भवाति.

‘‘दस्सनं भावितत्तानं, यो हापेति उपासको;

सवनञ्च अरियधम्मानं, अधिसीले न सिक्खति.

‘‘अप्पसादो च भिक्खूसु, भिय्यो भिय्यो पवड्ढति;

उपारम्भकचित्तो च, सद्धम्मं सोतुमिच्छति.

‘‘इतो च बहिद्धा अञ्ञं, दक्खिणेय्यं गवेसति;

तत्थेव च पुब्बकारं, यो करोति उपासको.

‘‘एते खो परिहानिये, सत्त धम्मे सुदेसिते;

उपासको सेवमानो, सद्धम्मा परिहायति.

‘‘दस्सनं भावितत्तानं, यो न हापेति उपासको;

सवनञ्च अरियधम्मानं, अधिसीले च सिक्खति.

‘‘पसादो चस्स भिक्खूसु, भिय्यो भिय्यो पवड्ढति;

अनुपारम्भचित्तो च, सद्धम्मं सोतुमिच्छति.

‘‘न इतो बहिद्धा अञ्ञं, दक्खिणेय्यं गवेसति;

इधेव च पुब्बकारं, यो करोति उपासको.

‘‘एते खो अपरिहानिये, सत्त धम्मे सुदेसिते;

उपासको सेवमानो, सद्धम्मा न परिहायती’’ति. एकादसमं;

वज्जिसत्तकवग्गो [वज्जिवग्गो (स्या.)] ततियो.