२. धम्मानुपस्सीसुत्तं

११८. ‘‘छ, भिक्खवे, धम्मे अप्पहाय अभब्बो अज्झत्तं काये…पे… बहिद्धा काये…पे… अज्झत्तबहिद्धा काये…पे… अज्झत्तं वेदनासु…पे… बहिद्धा वेदनासु…पे… अज्झत्तबहिद्धा वेदनासु…पे… अज्झत्तं चित्ते…पे… बहिद्धा चित्ते…पे… अज्झत्तबहिद्धा चित्ते…पे… अज्झत्तं धम्मेसु…पे… बहिद्धा धम्मेसु…पे… अज्झत्तबहिद्धा धम्मेसु धम्मानुपस्सी विहरितुं. कतमे छ? कम्मारामतं, भस्सारामतं, निद्दारामतं, सङ्गणिकारामतं, इन्द्रियेसु अगुत्तद्वारतं, भोजने अमत्तञ्ञुतं. इमे खो, भिक्खवे, छ धम्मे पहाय भब्बो अज्झत्तबहिद्धा धम्मेसु धम्मानुपस्सी विहरितु’’न्ति. दुतियं.