९. दुतियअभब्बट्ठानसुत्तं
९३. ‘‘छयिमानि, भिक्खवे, अभब्बट्ठानानि. कतमानि छ? अभब्बो दिट्ठिसम्पन्नो पुग्गलो कञ्चि [किञ्चि (क.) विभ. ८०९; म. नि. ३.१२७] सङ्खारं निच्चतो उपगन्तुं, अभब्बो दिट्ठिसम्पन्नो पुग्गलो कञ्चि सङ्खारं सुखतो उपगन्तुं, अभब्बो दिट्ठिसम्पन्नो पुग्गलो कञ्चि धम्मं अत्ततो उपगन्तुं, अभब्बो दिट्ठिसम्पन्नो पुग्गलो आनन्तरियं कम्मं [आनन्तरियकम्मं (सी.), अनन्तरियकम्मं (स्या. पी.) अ. नि. ४.१६२ पस्सितब्बं] कातुं, अभब्बो दिट्ठिसम्पन्नो पुग्गलो कोतूहलमङ्गलेन सुद्धिं पच्चागन्तुं, अभब्बो दिट्ठिसम्पन्नो पुग्गलो इतो बहिद्धा दक्खिणेय्यं गवेसितुं. इमानि खो, भिक्खवे, छ अभब्बट्ठानानी’’ति. नवमं.