११. दारुक्खन्धसुत्तं

४१. एवं मे सुतं – एकं समयं आयस्मा सारिपुत्तो राजगहे विहरति गिज्झकूटे पब्बते. अथ खो आयस्मा सारिपुत्तो पुब्बण्हसमयं निवासेत्वा पत्तचीवरमादाय सम्बहुलेहि भिक्खूहि सद्धिं गिज्झकूटा पब्बता ओरोहन्तो अद्दस अञ्ञतरस्मिं पदेसे महन्तं दारुक्खन्धं. दिस्वा भिक्खू आमन्तेसि – ‘‘पस्सथ नो, आवुसो, तुम्हे अमुं महन्तं दारुक्खन्ध’’न्ति? ‘‘एवमावुसो’’ति.

‘‘आकङ्खमानो, आवुसो, भिक्खु इद्धिमा चेतोवसिप्पत्तो अमुं दारुक्खन्धं पथवीत्वेव अधिमुच्चेय्य. तं किस्स हेतु? अत्थि, आवुसो, अमुम्हि दारुक्खन्धे पथवीधातु, यं निस्साय भिक्खु इद्धिमा चेतोवसिप्पत्तो अमुं दारुक्खन्धं पथवीत्वेव अधिमुच्चेय्य. आकङ्खमानो, आवुसो, भिक्खु इद्धिमा चेतोवसिप्पत्तो अमुं दारुक्खन्धं आपोत्वेव अधिमुच्चेय्य …पे… तेजोत्वेव अधिमुच्चेय्य… वायोत्वेव अधिमुच्चेय्य… सुभन्त्वेव अधिमुच्चेय्य… असुभन्त्वेव अधिमुच्चेय्य. तं किस्स हेतु? अत्थि, आवुसो, अमुम्हि दारुक्खन्धे असुभधातु, यं निस्साय भिक्खु इद्धिमा चेतोवसिप्पत्तो अमुं दारुक्खन्धं असुभन्त्वेव अधिमुच्चेय्या’’ति. एकादसमं.