७. वस्ससुत्तं
१९७. ‘‘पञ्चिमे, भिक्खवे, वस्सस्स अन्तराया, यं नेमित्ता [नेमित्तका (कत्थचि)] न जानन्ति, यत्थ नेमित्तानं चक्खु न कमति. कतमे पञ्च? उपरि, भिक्खवे, आकासे तेजोधातु पकुप्पति. तेन उप्पन्ना मेघा पटिविगच्छन्ति. अयं, भिक्खवे, पठमो वस्सस्स अन्तरायो, यं नेमित्ता न जानन्ति, यत्थ नेमित्तानं चक्खु न कमति.
‘‘पुन चपरं, भिक्खवे, उपरि आकासे वायोधातु पकुप्पति. तेन उप्पन्ना मेघा पटिविगच्छन्ति. अयं, भिक्खवे, दुतियो वस्सस्स अन्तरायो, यं नेमित्ता न जानन्ति, यत्थ नेमित्तानं चक्खु न कमति.
‘‘पुन चपरं, भिक्खवे, राहु असुरिन्दो पाणिना उदकं सम्पटिच्छित्वा महासमुद्दे छड्डेति. अयं, भिक्खवे, ततियो वस्सस्स अन्तरायो, यं नेमित्ता न जानन्ति, यत्थ नेमित्तानं चक्खु न कमति.
‘‘पुन चपरं, भिक्खवे, वस्सवलाहका देवा पमत्ता होन्ति. अयं, भिक्खवे, चतुत्थो वस्सस्स अन्तरायो, यं नेमित्ता न जानन्ति, यत्थ नेमित्तानं चक्खु न कमति.
‘‘पुन चपरं, भिक्खवे, मनुस्सा अधम्मिका होन्ति. अयं, भिक्खवे, पञ्चमो वस्सस्स अन्तरायो, यं नेमित्ता न जानन्ति, यत्थ नेमित्तानं चक्खु न कमति. इमे खो, भिक्खवे, पञ्च वस्सस्स अन्तराया, यं नेमित्ता न जानन्ति, यत्थ नेमित्तानं चक्खु न कमती’’ति. सत्तमं.