१. अवजानातिसुत्तं

१४१. ‘‘पञ्चिमे, भिक्खवे, पुग्गला सन्तो संविज्जमाना लोकस्मिं. कतमे पञ्च? दत्वा अवजानाति, संवासेन अवजानाति, आधेय्यमुखो [आदिय्यमुखो (सी.), आदेय्यमुखो (स्या. कं.), आदियमुखो (पी.) अट्ठकथाय पठमसंवण्णनानुरूपं. पु. प. १९३ पस्सितब्बं] होति, लोलो होति, मन्दो मोमूहो होति [मन्दो होति मोमूहो (सी.)].

‘‘कथञ्च, भिक्खवे, पुग्गलो दत्वा अवजानाति? इध, भिक्खवे, पुग्गलो पुग्गलस्स देति चीवरपिण्डपातसेनासनगिलानप्पच्चयभेसज्जपरिक्खारं. तस्स एवं होति – ‘अहं देमि; अयं पटिग्गण्हाती’ति. तमेनं दत्वा अवजानाति. एवं खो, भिक्खवे, पुग्गलो दत्वा अवजानाति.

‘‘कथञ्च, भिक्खवे, पुग्गलो संवासेन अवजानाति? इध, भिक्खवे, पुग्गलो पुग्गलेन सद्धिं संवसति द्वे वा तीणि वा वस्सानि. तमेनं संवासेन अवजानाति. एवं खो, भिक्खवे, पुग्गलो संवासेन अवजानाति.

‘‘कथञ्च, भिक्खवे, पुग्गलो आधेय्यमुखो होति? इध, भिक्खवे, एकच्चो पुग्गलो परस्स वण्णे वा अवण्णे वा भासियमाने तं खिप्पञ्ञेव अधिमुच्चिता [अधिमुच्चितो (स्या.)] होति. एवं खो, भिक्खवे, पुग्गलो आधेय्यमुखो होति.

‘‘कथञ्च, भिक्खवे, पुग्गलो लोलो होति? इध, भिक्खवे, एकच्चो पुग्गलो इत्तरसद्धो होति इत्तरभत्ती इत्तरपेमो इत्तरप्पसादो. एवं खो, भिक्खवे, पुग्गलो लोलो होति.

‘‘कथञ्च, भिक्खवे, पुग्गलो मन्दो मोमूहो होति? इध, भिक्खवे, एकच्चो पुग्गलो कुसलाकुसले धम्मे न जानाति, सावज्जानवज्जे धम्मे न जानाति, हीनप्पणीते धम्मे न जानाति, कण्हसुक्कसप्पटिभागे धम्मे न जानाति. एवं खो, भिक्खवे, पुग्गलो मन्दो मोमूहो होति. इमे खो, भिक्खवे, पञ्च पुग्गला सन्तो संविज्जमाना लोकस्मि’’न्ति. पठमं.