७. मल्लिकादेवीसुत्तं

१९७. एकं समयं भगवा सावत्थियं विहरति जेतवने अनाथपिण्डिकस्स आरामे. अथ खो मल्लिका देवी येन भगवा तेनुपसङ्कमि; उपसङ्कमित्वा भगवन्तं अभिवादेत्वा एकमन्तं निसीदि. एकमन्तं निसिन्ना खो मल्लिका देवी भगवन्तं एतदवोच –

‘‘को नु खो, भन्ते, हेतु को पच्चयो, येन मिधेकच्चो मातुगामो दुब्बण्णा च होति दुरूपा सुपापिका [स्या. पी. पोत्थकेसु ‘‘दुब्बणो च होति दुरूपो सुपापको’’ति एवमादिना पुल्लिङ्गिकवसेन दिस्सति] दस्सनाय; दलिद्दा च होति अप्पस्सका अप्पभोगा अप्पेसक्खा च?

‘‘को पन, भन्ते, हेतु को पच्चयो, येन मिधेकच्चो मातुगामो दुब्बण्णा च होति दुरूपा सुपापिका दस्सनाय; अड्ढा च होति महद्धना महाभोगा महेसक्खा च?

‘‘को नु खो, भन्ते, हेतु को पच्चयो, येन मिधेकच्चो मातुगामो अभिरूपा च होति दस्सनीया पासादिका परमाय वण्णपोक्खरताय समन्नागता; दलिद्दा च होति अप्पस्सका अप्पभोगा अप्पेसक्खा च?

‘‘को पन, भन्ते, हेतु को पच्चयो, येन मिधेकच्चो मातुगामो अभिरूपा च होति दस्सनीया पासादिका परमाय वण्णपोक्खरताय समन्नागता, अड्ढा च होति महद्धना महाभोगा महेसक्खा चा’’ति?

‘‘इध, मल्लिके, एकच्चो मातुगामो कोधना होति उपायासबहुला. अप्पम्पि वुत्ता समाना अभिसज्जति कुप्पति ब्यापज्जति पतित्थीयति, कोपञ्च दोसञ्च अप्पच्चयञ्च पातुकरोति. सा [सो (स्या.)] न दाता होति समणस्स वा ब्राह्मणस्स वा अन्नं पानं वत्थं यानं मालागन्धविलेपनं सेय्यावसथपदीपेय्यं. इस्सामनिका [इस्सामनको (स्या.)] खो पन होति; परलाभसक्कारगरुकारमाननवन्दनपूजनासु इस्सति उपदुस्सति इस्सं बन्धति. सा चे ततो चुता इत्थत्तं आगच्छति, सा [सो (स्या.)] यत्थ यत्थ पच्चाजायति दुब्बण्णा च होति दुरूपा सुपापिका दस्सनाय; दलिद्दा च होति अप्पस्सका अप्पभोगा अप्पेसक्खा च.

‘‘इध पन, मल्लिके, एकच्चो मातुगामो कोधना होति उपायासबहुला. अप्पम्पि वुत्ता समाना अभिसज्जति कुप्पति ब्यापज्जति पतित्थीयति, कोपञ्च दोसञ्च अप्पच्चयञ्च पातुकरोति. सा दाता होति समणस्स वा ब्राह्मणस्स वा अन्नं पानं वत्थं यानं मालागन्धविलेपनं सेय्यावसथपदीपेय्यं. अनिस्सामनिका खो पन होति; परलाभसक्कारगरुकारमाननवन्दनपूजनासु न इस्सति न उपदुस्सति न इस्सं बन्धति. सा चे ततो चुता इत्थत्तं आगच्छति, सा यत्थ यत्थ पच्चाजायति दुब्बण्णा च होति दुरूपा सुपापिका दस्सनाय; अड्ढा च होति महद्धना महाभोगा महेसक्खा च.

‘‘इध पन, मल्लिके, एकच्चो मातुगामो अक्कोधना होति अनुपायासबहुला. बहुम्पि वुत्ता समाना नाभिसज्जति न कुप्पति न ब्यापज्जति न पतित्थीयति, न कोपञ्च दोसञ्च अप्पच्चयञ्च पातुकरोति. सा न दाता होति समणस्स वा ब्राह्मणस्स वा अन्नं पानं वत्थं यानं मालागन्धविलेपनं सेय्यावसथपदीपेय्यं. इस्सामनिका खो पन होति; परलाभसक्कारगरुकारमाननवन्दनपूजनासु इस्सति उपदुस्सति इस्सं बन्धति. सा चे ततो चुता इत्थत्तं आगच्छति, सा यत्थ यत्थ पच्चाजायति अभिरूपा च होति दस्सनीया पासादिका परमाय वण्णपोक्खरताय समन्नागता; दलिद्दा च होति अप्पस्सका अप्पभोगा अप्पेसक्खा च.

‘‘इध पन, मल्लिके, एकच्चो मातुगामो अक्कोधना होति अनुपायासबहुला. बहुम्पि वुत्ता समाना नाभिसज्जति न कुप्पति न ब्यापज्जति न पतित्थीयति, न कोपञ्च दोसञ्च अप्पच्चयञ्च पातुकरोति. सा दाता होति समणस्स वा ब्राह्मणस्स वा अन्नं पानं वत्थं यानं मालागन्धविलेपनं सेय्यावसथपदीपेय्यं. अनिस्सामनिका खो पन होति; परलाभसक्कारगरुकारमाननवन्दनपूजनासु न इस्सति न उपदुस्सति न इस्सं बन्धति. सा चे ततो चुता इत्थत्तं आगच्छति, सा यत्थ यत्थ पच्चाजायति अभिरूपा च होति दस्सनीया पासादिका परमाय वण्णपोक्खरताय समन्नागता; अड्ढा च होति महद्धना महाभोगा महेसक्खा च.

‘‘अयं खो, मल्लिके, हेतु अयं पच्चयो, येन मिधेकच्चो मातुगामो दुब्बण्णा च होति दुरूपा सुपापिका दस्सनाय; दलिद्दा च होति अप्पस्सका अप्पभोगा अप्पेसक्खा च. अयं पन, मल्लिके, हेतु अयं पच्चयो, येन मिधेकच्चो मातुगामो दुब्बण्णा च होति दुरूपा सुपापिका दस्सनाय; अड्ढा च होति महद्धना महाभोगा महेसक्खा च. अयं खो, मल्लिके, हेतु अयं पच्चयो, येन मिधेकच्चो मातुगामो अभिरूपा च होति दस्सनीया पासादिका परमाय वण्णपोक्खरताय समन्नागता; दलिद्दा च होति अप्पस्सका अप्पभोगा अप्पेसक्खा च. अयं पन, मल्लिके, हेतु अयं पच्चयो, येन मिधेकच्चो मातुगामो अभिरूपा च होति दस्सनीया पासादिका परमाय वण्णपोक्खरताय समन्नागता; अड्ढा च होति महद्धना महाभोगा महेसक्खा चा’’ति.

एवं वुत्ते मल्लिका देवी भगवन्तं एतदवोच – ‘‘या नूनाहं [सा नूनाहं (स्या.), यं नूनाहं (क.)] भन्ते, अञ्ञं जातिं [अञ्ञाय जातिया (स्या.)] कोधना अहोसिं उपायासबहुला, अप्पम्पि वुत्ता समाना अभिसज्जिं कुप्पिं ब्यापज्जिं पतित्थीयिं कोपञ्च दोसञ्च अप्पच्चयञ्च पात्वाकासिं, साहं, भन्ते, एतरहि दुब्बण्णा दुरूपा सुपापिका दस्सनाय.

‘‘या नूनाहं, भन्ते, अञ्ञं जातिं दाता अहोसिं समणस्स वा ब्राह्मणस्स वा अन्नं पानं वत्थं यानं मालागन्धविलेपनं सेय्यावसथपदीपेय्यं, साहं, भन्ते, एतरहि अड्ढा [अड्ढा च (सी. पी. क.)] महद्धना महाभोगा.

‘‘या नूनाहं, भन्ते, अञ्ञं जातिं अनिस्सामनिका अहोसिं, परलाभसक्कारगरुकारमाननवन्दनपूजनासु न इस्सिं न उपदुस्सिं न इस्सं बन्धिं, साहं, भन्ते, एतरहि महेसक्खा. सन्ति खो पन, भन्ते, इमस्मिं राजकुले खत्तियकञ्ञापि ब्राह्मणकञ्ञापि गहपतिकञ्ञापि, तासाहं इस्सराधिपच्चं कारेमि. एसाहं, भन्ते, अज्जतग्गे अक्कोधना भविस्सामि अनुपायासबहुला, बहुम्पि वुत्ता समाना नाभिसज्जिस्सामि न कुप्पिस्सामि न ब्यापज्जिस्सामि न पतित्थीयिस्सामि, कोपञ्च दोसञ्च अप्पच्चयञ्च न पातुकरिस्सामि; दस्सामि समणस्स वा ब्राह्मणस्स वा अन्नं पानं वत्थं यानं मालागन्धविलेपनं सेय्यावसथपदीपेय्यं. अनिस्सामनिका भविस्सामि, परलाभसक्कारगरुकारमाननवन्दनपूजनासु न इस्सिस्सामि न उपदुस्सिस्सामि न इस्सं बन्धिस्सामि. अभिक्कन्तं, भन्ते…पे… उपासिकं मं, भन्ते, भगवा धारेतु अज्जतग्गे पाणुपेतं सरणं गत’’न्ति. सत्तमं.