७. महामोग्गल्लानसुत्तं

१६७. अथ खो आयस्मा सारिपुत्तो येनायस्मा महामोग्गल्लानो तेनुपसङ्कमि; उपसङ्कमित्वा आयस्मता महामोग्गल्लानेन सद्धिं सम्मोदि. सम्मोदनीयं कथं सारणीयं वीतिसारेत्वा एकमन्तं निसीदि. एकमन्तं निसिन्नो खो आयस्मा सारिपुत्तो आयस्मन्तं महामोग्गल्लानं एतदवोच –

‘‘चतस्सो इमा, आवुसो मोग्गल्लान, पटिपदा. कतमा चतस्सो? दुक्खा पटिपदा दन्धाभिञ्ञा, दुक्खा पटिपदा खिप्पाभिञ्ञा, सुखा पटिपदा दन्धाभिञ्ञा, सुखा पटिपदा खिप्पाभिञ्ञा. इमा खो, आवुसो, चतस्सो पटिपदा. इमासं, आवुसो, चतुन्नं पटिपदानं [चतस्सन्नं पटिपदानं (सी. स्या. कं.)] कतमं ते पटिपदं आगम्म अनुपादाय आसवेहि चित्तं विमुत्त’’न्ति?

‘‘चतस्सो इमा, आवुसो सारिपुत्त, पटिपदा. कतमा चतस्सो? दुक्खा पटिपदा दन्धाभिञ्ञा, दुक्खा पटिपदा खिप्पाभिञ्ञा, सुखा पटिपदा दन्धाभिञ्ञा, सुखा पटिपदा खिप्पाभिञ्ञा. इमा खो, आवुसो, चतस्सो पटिपदा. इमासं, आवुसो, चतुन्नं पटिपदानं यायं पटिपदा दुक्खा खिप्पाभिञ्ञा, इमं मे पटिपदं आगम्म अनुपादाय आसवेहि चित्तं विमुत्त’’न्ति. सत्तमं.