२. पभासुत्तं

१४२. ‘‘चतस्सो इमा, भिक्खवे, पभा. कतमा चतस्सो? चन्दप्पभा, सूरियप्पभा, अग्गिप्पभा, पञ्ञापभा – इमा खो, भिक्खवे, चतस्सो पभा. एतदग्गं, भिक्खवे, इमासं चतुन्नं पभानं यदिदं पञ्ञापभा’’ति. दुतियं.