९. वणिज्जसुत्तं

७९. अथ खो आयस्मा सारिपुत्तो येन भगवा तेनुपसङ्कमि; उपसङ्कमित्वा भगवन्तं अभिवादेत्वा एकमन्तं निसीदि. एकमन्तं निसिन्नो खो आयस्मा सारिपुत्तो भगवन्तं एतदवोच – ‘‘को नु खो, भन्ते, हेतु को पच्चयो, येन मिधेकच्चस्स तादिसाव वणिज्जा पयुत्ता छेदगामिनी होति? को पन, भन्ते, हेतु को पच्चयो, येन मिधेकच्चस्स तादिसाव वणिज्जा पयुत्ता न यथाधिप्पाया [यथाधिप्पायं (सी.)] होति? को नु खो, भन्ते हेतु को पच्चयो, येन मिधेकच्चस्स तादिसाव वणिज्जा पयुत्ता यथाधिप्पाया [यथाधिप्पायं (सी.)] होति? को पन, भन्ते, हेतु को पच्चयो, येन मिधेकच्चस्स तादिसाव वणिज्जा पयुत्ता पराधिप्पाया होती’’ति?

‘‘इध, सारिपुत्त, एकच्चो समणं वा ब्राह्मणं वा उपसङ्कमित्वा पवारेति – ‘वदतु, भन्ते, पच्चयेना’ति. सो येन पवारेति तं न देति. सो चे ततो चुतो इत्थत्तं आगच्छति, सो यञ्ञदेव वणिज्जं पयोजेति, सास्स होति छेदगामिनी.

‘‘इध पन, सारिपुत्त, एकच्चो समणं वा ब्राह्मणं वा उपसङ्कमित्वा पवारेति – ‘वदतु, भन्ते, पच्चयेना’ति. सो येन पवारेति तं न यथाधिप्पायं देति. सो चे ततो चुतो इत्थत्तं आगच्छति, सो यञ्ञदेव वणिज्जं पयोजेति, सास्स न होति यथाधिप्पाया [यथाधिप्पायं (सी. क.)].

‘‘इध पन, सारिपुत्त, एकच्चो समणं वा ब्राह्मणं वा उपसङ्कमित्वा पवारेति – ‘वदतु, भन्ते, पच्चयेना’ति. सो येन पवारेति तं यथाधिप्पायं देति. सो चे ततो चुतो इत्थत्तं आगच्छति, सो यञ्ञदेव वणिज्जं पयोजेति, सास्स होति यथाधिप्पाया [यथाधिप्पायं (सी. क.)].

‘‘इध, सारिपुत्त, एकच्चो समणं वा ब्राह्मणं वा उपसङ्कमित्वा पवारेति – ‘वदतु, भन्ते, पच्चयेना’ति. सो येन पवारेति तं पराधिप्पायं देति. सो चे ततो चुतो इत्थत्तं आगच्छति, सो यञ्ञदेव वणिज्जं पयोजेति, सास्स होति पराधिप्पाया [पराधिप्पायं (क.)].

‘‘अयं खो, सारिपुत्त, हेतु अयं पच्चयो, येन मिधेकच्चस्स तादिसाव वणिज्जा पयुत्ता छेदगामिनी होति. अयं पन, सारिपुत्त, हेतु अयं पच्चयो, येन मिधेकच्चस्स तादिसाव वणिज्जा पयुत्ता न यथाधिप्पाया होति. अयं खो पन, सारिपुत्त, हेतु अयं पच्चयो, येन मिधेकच्चस्स तादिसाव वणिज्जा पयुत्ता यथाधिप्पाया होति. अयं पन, सारिपुत्त, हेतु अयं पच्चयो, येन मिधेकच्चस्स तादिसाव वणिज्जा पयुत्ता पराधिप्पाया होती’’ति. नवमं.