३. ब्रह्मसुत्तं

६३. ‘‘सब्रह्मकानि, भिक्खवे [इतिवु. १०६], तानि कुलानि येसं पुत्तानं मातापितरो अज्झागारे पूजिता होन्ति. सपुब्बाचरियकानि, भिक्खवे, तानि कुलानि, येसं पुत्तानं मातापितरो अज्झागारे पूजिता होन्ति. सपुब्बदेवतानि [सपुब्बदेवानि (स्या. कं.)], भिक्खवे, तानि कुलानि येसं पुत्तानं मातापितरो अज्झागारे पूजिता होन्ति. साहुनेय्यकानि, भिक्खवे, तानि कुलानि येसं पुत्तानं मातापितरो अज्झागारे पूजिता होन्ति.

‘‘ब्रह्माति, भिक्खवे, मातापितूनं [मातापितुन्नं (सी. पी.)] एतं अधिवचनं. पुब्बाचरियाति, भिक्खवे, मातापितूनं एतं अधिवचनं. पुब्बदेवताति [पुब्बदेवाति (सी. स्या. कं.)], भिक्खवे, मातापितूनं एतं अधिवचनं. आहुनेय्याति, भिक्खवे, मातापितूनं एतं अधिवचनं. तं किस्स हेतु? बहुकारा, भिक्खवे, मातापितरो, पुत्तानं आपादका पोसका इमस्स लोकस्स दस्सेतारो’’ति.

‘‘ब्रह्माति मातापितरो, पुब्बाचरियाति वुच्चरे;

आहुनेय्या च पुत्तानं, पजाय अनुकम्पका.

‘‘तस्मा हि ने नमस्सेय्य, सक्करेय्य च पण्डितो;

अन्नेन अथ पानेन, वत्थेन सयनेन च;

उच्छादनेन न्हापनेन, पादानं धोवनेन च.

‘‘ताय नं पारिचरियाय, मातापितूसु पण्डिता;

इधेव नं पसंसन्ति, पेच्च सग्गे पमोदती’’ति. ततियं;