७. सुविदूरसुत्तं

४७. ‘‘चत्तारिमानि, भिक्खवे, सुविदूरविदूरानि. कतमानि चत्तारि? नभञ्च, भिक्खवे, पथवी च; इदं पठमं सुविदूरविदूरे. ओरिमञ्च, भिक्खवे, तीरं समुद्दस्स पारिमञ्च; इदं दुतियं सुविदूरविदूरे. यतो च, भिक्खवे, वेरोचनो अब्भुदेति यत्थ च अत्थमेति [अत्थङ्गमेति (स्या.), वेति (क.)]; इदं ततियं सुविदूरविदूरे. सतञ्च, भिक्खवे, धम्मो असतञ्च धम्मो; इदं चतुत्थं सुविदूरविदूरे. इमानि खो, भिक्खवे, चत्तारि सुविदूरविदूरानी’’ति.

[जा. २.२१.४१४, ४४८] ‘‘नभञ्च दूरे पथवी च दूरे,

पारं समुद्दस्स तदाहु दूरे;

यतो च वेरोचनो अब्भुदेति,

पभङ्करो यत्थ च अत्थमेति;

ततो हवे दूरतरं वदन्ति,

सतञ्च धम्मं असतञ्च धम्मं.

‘‘अब्यायिको होति सतं समागमो,

यावापि [यावम्पि (सी. स्या. कं. पी.)] तिट्ठेय्य तथेव होति;

खिप्पञ्हि वेति असतं समागमो,

तस्मा सतं धम्मो असब्भि आरका’’ति. सत्तमं;