१. आपायिकसुत्तं

११४. ‘‘तयोमे, भिक्खवे, आपायिका नेरयिका इदमप्पहाय. कतमे तयो? यो च अब्रह्मचारी ब्रह्मचारिपटिञ्ञो, यो च सुद्धं ब्रह्मचरियं चरन्तं अमूलकेन [अभूतेन (क.)] अब्रह्मचरियेन अनुद्धंसेति, यो चायं एवंवादी एवंदिट्ठि – ‘नत्थि कामेसु दोसो’ति, सो ताय कामेसु पातब्यतं आपज्जति. इमे खो, भिक्खवे, तयो आपायिका नेरयिका इदमप्पहाया’’ति. पठमं.