८. ब्यापन्नसुत्तं

१११. एकमन्तं निसिन्नं खो अनाथपिण्डिकं गहपतिं भगवा एतदवोच – ‘‘चित्ते, गहपति, ब्यापन्ने कायकम्मम्पि ब्यापन्नं होति, वचीकम्मम्पि ब्यापन्नं होति, मनोकम्मम्पि ब्यापन्नं होति. तस्स ब्यापन्नकायकम्मन्तस्स ब्यापन्नवचीकम्मन्तस्स ब्यापन्नमनोकम्मन्तस्स न भद्दकं मरणं होति, न भद्दिका कालङ्किरिया. सेय्यथापि, गहपति, कूटागारे दुच्छन्ने कूटम्पि ब्यापन्नं होति, गोपानसियोपि ब्यापन्ना होन्ति, भित्तिपि ब्यापन्ना होति; एवमेवं खो, गहपति, चित्ते ब्यापन्ने कायकम्मम्पि ब्यापन्नं होति, वचीकम्मम्पि ब्यापन्नं होति, मनोकम्मम्पि ब्यापन्नं होति. तस्स ब्यापन्नकायकम्मन्तस्स ब्यापन्नवचीकम्मन्तस्स ब्यापन्नमनोकम्मन्तस्स न भद्दकं मरणं होति, न भद्दिका कालङ्किरिया.

‘‘चित्ते, गहपति, अब्यापन्ने कायकम्मम्पि अब्यापन्नं होति, वचीकम्मम्पि अब्यापन्नं होति, मनोकम्मम्पि अब्यापन्नं होति. तस्स अब्यापन्नकायकम्मन्तस्स अब्यापन्नवचीकम्मन्तस्स अब्यापन्नमनोकम्मन्तस्स भद्दकं मरणं होति, भद्दिका कालङ्किरिया. सेय्यथापि, गहपति, कूटागारे सुच्छन्ने कूटम्पि अब्यापन्नं होति, गोपानसियोपि अब्यापन्ना होन्ति, भित्तिपि अब्यापन्ना होति; एवमेवं खो, गहपति, चित्ते अब्यापन्ने कायकम्मम्पि अब्यापन्नं होति, वचीकम्मम्पि अब्यापन्नं होति, मनोकम्मम्पि अब्यापन्नं होति. तस्स अब्यापन्नकायकम्मन्तस्स…पे… अब्यापन्नमनोकम्मन्तस्स भद्दकं मरणं होति, भद्दिका कालङ्किरिया’’ति. अट्ठमं.