८. सीलब्बतसुत्तं

७९. अथ खो आयस्मा आनन्दो येन भगवा तेनुपसङ्कमि; उपसङ्कमित्वा भगवन्तं अभिवादेत्वा एकमन्तं निसीदि. एकमन्तं निसिन्नं खो आयस्मन्तं आनन्दं भगवा एतदवोच – ‘‘सब्बं नु खो, आनन्द, सीलब्बतं जीवितं ब्रह्मचरियं उपट्ठानसारं सफल’’न्ति? ‘‘न ख्वेत्थ, भन्ते, एकंसेना’’ति. ‘‘तेन हानन्द, विभजस्सू’’ति.

‘‘यञ्हिस्स [यथारूपं हिस्स (?) सेवितब्बासेवितब्बसुत्तानुरूपं], भन्ते, सीलब्बतं जीवितं ब्रह्मचरियं उपट्ठानसारं सेवतो अकुसला धम्मा अभिवड्ढन्ति कुसला धम्मा परिहायन्ति, एवरूपं सीलब्बतं जीवितं ब्रह्मचरियं उपट्ठानसारं अफलं. यञ्च ख्वास्स [यञ्हिस्स (क.), यथारूपञ्च ख्वास्स (?)], भन्ते, सीलब्बतं जीवितं ब्रह्मचरियं उपट्ठानसारं सेवतो अकुसला धम्मा परिहायन्ति, कुसला धम्मा अभिवड्ढन्ति, एवरूपं सीलब्बतं जीवितं ब्रह्मचरियं उपट्ठानसारं सफल’’न्ति. इदमवोच आयस्मा आनन्दो; समनुञ्ञो सत्था अहोसि.

अथ खो आयस्मा आनन्दो ‘‘समनुञ्ञो मे सत्था’’ति, उट्ठायासना भगवन्तं अभिवादेत्वा पदक्खिणं कत्वा पक्कामि. अथ खो भगवा अचिरपक्कन्ते आयस्मन्ते आनन्दे भिक्खू आमन्तेसि – ‘‘सेखो, भिक्खवे, आनन्दो; न च पनस्स सुलभरूपो समसमो पञ्ञाया’’ति. अट्ठमं.