२. दुतियनिरयसग्गसुत्तं

२१२. ‘‘दसहि, भिक्खवे, धम्मेहि समन्नागतो यथाभतं निक्खित्तो एवं निरये. कतमेहि दसहि? इध, भिक्खवे, एकच्चो पाणातिपाती होति लुद्दो लोहितपाणि हतपहते निविट्ठो अदयापन्नो सब्बपाणभूतेसु.

‘‘अदिन्नादायी होति… कामेसुमिच्छाचारी होति… मुसावादी होति… पिसुणवाचो होति… फरुसवाचो होति … सम्फप्पलापी होति… अभिज्झालु होति… ब्यापन्नचित्तो होति… मिच्छादिट्ठिको होति विपरीतदस्सनो – ‘नत्थि दिन्नं…पे… सयं अभिञ्ञा सच्छिकत्वा पवेदेन्ती’ति. इमेहि खो, भिक्खवे, दसहि धम्मेहि समन्नागतो यथाभतं निक्खित्तो एवं निरये.

‘‘दसहि, भिक्खवे, धम्मेहि समन्नागतो यथाभतं निक्खित्तो एवं सग्गे. कतमेहि दसहि? इध, भिक्खवे, एकच्चो पाणातिपातं पहाय पाणातिपाता पटिविरतो होति निहितदण्डो निहितसत्थो लज्जी दयापन्नो, सब्बपाणभूतहितानुकम्पी विहरति.

‘‘अदिन्नादानं पहाय अदिन्नादाना पटिविरतो होति… कामेसुमिच्छाचारं पहाय कामेसुमिच्छाचारा पटिविरतो होति… मुसावादं पहाय मुसावादा पटिविरतो होति… पिसुणं वाचं पहाय पिसुणाय वाचाय पटिविरतो होति… फरुसं वाचं पहाय फरुसाय वाचाय पटिविरतो होति… सम्फप्पलापं पहाय सम्फप्पलापा पटिविरतो होति… अनभिज्झालु होति… अब्यापन्नचित्तो होति… सम्मादिट्ठिको होति अविपरीतदस्सनो – ‘अत्थि दिन्नं…पे… ये इमञ्च लोकं परञ्च लोकं सयं अभिञ्ञा सच्छिकत्वा पवेदेन्ती’ति. इमेहि खो, भिक्खवे, दसहि धम्मेहि समन्नागतो यथाभतं निक्खित्तो एवं सग्गे’’ति. दुतियं.