११. विपाकसुत्तं

१८८. ‘‘दुक्खविपाकञ्च वो, भिक्खवे, धम्मं देसेस्सामि सुखविपाकञ्च. तं सुणाथ…पे… कतमो च, भिक्खवे, दुक्खविपाको धम्मो? पाणातिपातो…पे… मिच्छादिट्ठि – अयं वुच्चति, भिक्खवे, दुक्खविपाको धम्मो.

‘‘कतमो च, भिक्खवे, सुखविपाको धम्मो? पाणातिपाता वेरमणी…पे… सम्मादिट्ठि – अयं वुच्चति, भिक्खवे, सुखविपाको धम्मो’’ति. एकादसमं.

साधुवग्गो ततियो.