६. आसेवितब्बसुत्तं

१५०. ‘‘आसेवितब्बञ्च वो, भिक्खवे, धम्मं देसेस्सामि न आसेवितब्बञ्च. तं सुणाथ…पे… कतमो च, भिक्खवे, न आसेवितब्बो धम्मो? मिच्छादिट्ठि…पे… मिच्छाविमुत्ति – अयं वुच्चति, भिक्खवे, न आसेवितब्बो धम्मो. कतमो च, भिक्खवे, आसेवितब्बो धम्मो? सम्मादिट्ठि…पे… सम्माविमुत्ति – अयं वुच्चति, भिक्खवे, आसेवितब्बो धम्मो’’ति. छट्ठं.