९. आचयगामिसुत्तं
१४२. ‘‘आचयगामिञ्च वो, भिक्खवे, धम्मं देसेस्सामि अपचयगामिञ्च. तं सुणाथ…पे… कतमो च, भिक्खवे, आचयगामी धम्मो? मिच्छादिट्ठि…पे… मिच्छाविमुत्ति – अयं वुच्चति, भिक्खवे, आचयगामी धम्मो. कतमो च, भिक्खवे, अपचयगामी धम्मो? सम्मादिट्ठि…पे… सम्माविमुत्ति – अयं वुच्चति, भिक्खवे, अपचयगामी धम्मो’’ति. नवमं.