११. दुक्खविपाकसुत्तं

१४४. ‘‘दुक्खविपाकञ्च वो, भिक्खवे, धम्मं देसेस्सामि सुखविपाकञ्च. तं सुणाथ…पे… कतमो च, भिक्खवे, दुक्खविपाको धम्मो? मिच्छादिट्ठि…पे… मिच्छाविमुत्ति – अयं वुच्चति, भिक्खवे, दुक्खविपाको धम्मो. कतमो च, भिक्खवे, सुखविपाको धम्मो? सम्मादिट्ठि…पे… सम्माविमुत्ति – अयं वुच्चति, भिक्खवे, सुखविपाको धम्मो’’ति. एकादसमं.

साधुवग्गो चतुत्थो.