८. दुतियपच्चोरोहणीसुत्तं
१२०. ‘‘अरियं वो, भिक्खवे, पच्चोरोहणिं देसेस्सामि. तं सुणाथ… कतमा च, भिक्खवे, अरिया पच्चोरोहणी? इध, भिक्खवे, अरियसावको इति पटिसञ्चिक्खति – ‘मिच्छादिट्ठिया खो पापको विपाको – दिट्ठे चेव धम्मे अभिसम्परायञ्चा’ति. सो इति पटिसङ्खाय मिच्छादिट्ठिं पजहति; मिच्छादिट्ठिया पच्चोरोहति. मिच्छासङ्कप्पस्स खो पापको विपाको… मिच्छावाचाय खो… मिच्छाकम्मन्तस्स खो… मिच्छाआजीवस्स खो… मिच्छावायामस्स खो… मिच्छासतिया खो… मिच्छासमाधिस्स खो… मिच्छाञाणस्स खो… मिच्छाविमुत्तिया खो पापको विपाको – दिट्ठे चेव धम्मे अभिसम्परायञ्चाति. सो इति पटिसङ्खाय मिच्छाविमुत्तिं पजहति; मिच्छाविमुत्तिया पच्चोरोहति. अयं वुच्चति, भिक्खवे, अरिया पच्चोरोहणी’’ति. अट्ठमं.