८. तिकिच्छकसुत्तं

१०८. ‘‘तिकिच्छका, भिक्खवे, विरेचनं देन्ति पित्तसमुट्ठानानम्पि आबाधानं पटिघाताय, सेम्हसमुट्ठानानम्पि आबाधानं पटिघाताय, वातसमुट्ठानानम्पि आबाधानं पटिघाताय. अत्थेतं, भिक्खवे, विरेचनं; ‘नेतं नत्थी’ति वदामि. तञ्च खो एतं, भिक्खवे, विरेचनं सम्पज्जतिपि विपज्जतिपि.

‘‘अहञ्च खो, भिक्खवे, अरियं विरेचनं देसेस्सामि, यं विरेचनं सम्पज्जतियेव नो विपज्जति, यं विरेचनं आगम्म जातिधम्मा सत्ता जातिया परिमुच्चन्ति, जराधम्मा सत्ता जराय परिमुच्चन्ति, मरणधम्मा सत्ता मरणेन परिमुच्चन्ति, सोकपरिदेवदुक्खदोमनस्सुपायासधम्मा सत्ता सोकपरिदेवदुक्खदोमनस्सुपायासेहि परिमुच्चन्ति. तं सुणाथ, साधुकं मनसि करोथ; भासिस्सामी’’ति. ‘‘एवं, भन्ते’’ति खो ते भिक्खू भगवतो पच्चस्सोसुं. भगवा एतदवोच –

‘‘कतमञ्च तं, भिक्खवे, अरियं विरेचनं, यं विरेचनं सम्पज्जतियेव नो विपज्जति, यं विरेचनं आगम्म जातिधम्मा सत्ता जातिया परिमुच्चन्ति, जराधम्मा सत्ता जराय परिमुच्चन्ति, मरणधम्मा सत्ता मरणेन परिमुच्चन्ति, सोकपरिदेवदुक्खदोमनस्सुपायासधम्मा सत्ता सोकपरिदेवदुक्खदोमनस्सुपायासेहि परिमुच्चन्ति?

‘‘सम्मादिट्ठिकस्स, भिक्खवे, मिच्छादिट्ठि विरित्ता होति; ये च मिच्छादिट्ठिपच्चया अनेके पापका अकुसला धम्मा सम्भवन्ति ते चस्स विरित्ता होन्ति; सम्मादिट्ठिपच्चया च अनेके कुसला धम्मा भावनापारिपूरिं गच्छन्ति.

‘‘सम्मासङ्कप्पस्स, भिक्खवे, मिच्छासङ्कप्पो विरित्तो होति…पे… सम्मावाचस्स, भिक्खवे, मिच्छावाचा विरित्ता होति… सम्माकम्मन्तस्स, भिक्खवे, मिच्छाकम्मन्तो विरित्तो होति… सम्माआजीवस्स, भिक्खवे, मिच्छाआजीवो विरित्तो होति… सम्मावायामस्स, भिक्खवे, मिच्छावायामो विरित्तो होति… सम्मासतिस्स, भिक्खवे, मिच्छासति विरित्ता होति… सम्मासमाधिस्स, भिक्खवे, मिच्छासमाधि विरित्तो होति… सम्माञाणिस्स, भिक्खवे, मिच्छाञाणं विरित्तं होति…पे….

‘‘सम्माविमुत्तिस्स, भिक्खवे, मिच्छाविमुत्ति विरित्ता होति; ये च मिच्छाविमुत्तिपच्चया अनेके पापका अकुसला धम्मा सम्भवन्ति ते चस्स विरित्ता होन्ति; सम्माविमुत्तिपच्चया च अनेके कुसला धम्मा भावनापारिपूरिं गच्छन्ति. इदं खो तं, भिक्खवे, अरियं विरेचनं यं विरेचनं सम्पज्जतियेव नो विपज्जति, यं विरेचनं आगम्म जातिधम्मा सत्ता जातिया परिमुच्चन्ति…पे… सोकपरिदेवदुक्खदोमनस्सुपायासेहि परिमुच्चन्ती’’ति. अट्ठमं.