७. सङ्घभेदसुत्तं

३७. ‘‘‘सङ्घभेदो सङ्घभेदो’ति, भन्ते, वुच्चति. कित्तावता नु खो, भन्ते, सङ्घो भिन्नो होती’’ति? ‘‘इधुपालि, भिक्खू अधम्मं धम्मोति दीपेन्ति, धम्मं अधम्मोति दीपेन्ति, अविनयं विनयोति दीपेन्ति, विनयं अविनयोति दीपेन्ति, अभासितं अलपितं तथागतेन भासितं लपितं तथागतेनाति दीपेन्ति, भासितं लपितं तथागतेन अभासितं अलपितं तथागतेनाति दीपेन्ति, अनाचिण्णं तथागतेन आचिण्णं तथागतेनाति दीपेन्ति, आचिण्णं तथागतेन अनाचिण्णं तथागतेनाति दीपेन्ति, अपञ्ञत्तं तथागतेन पञ्ञत्तं तथागतेनाति दीपेन्ति, पञ्ञत्तं तथागतेन अपञ्ञत्तं तथागतेनाति दीपेन्ति. ते इमेहि दसहि वत्थूहि अवकस्सन्ति अपकस्सन्ति आवेनि [आवेनिं (चूळव. ३५२) आवेणि, आवेणिकं (तत्थेव अधोलिपि)] कम्मानि करोन्ति आवेनि पातिमोक्खं उद्दिसन्ति. एत्तावता खो, उपालि, सङ्घो भिन्नो होती’’ति. सत्तमं.