५. निस्सयसुत्तं

३५. ‘‘कतिहि नु खो, भन्ते, धम्मेहि समन्नागतेन भिक्खुना निस्सयो दातब्बो’’ति? ‘‘दसहि खो, उपालि, धम्मेहि समन्नागतेन भिक्खुना निस्सयो दातब्बो. कतमेहि दसहि? इधुपालि, भिक्खु सीलवा होति…पे… समादाय सिक्खति सिक्खापदेसु; बहुस्सुतो होति…पे… दिट्ठिया सुप्पटिविद्धा; पातिमोक्खं खो पनस्स वित्थारेन स्वागतं होति सुविभत्तं सुप्पवत्तं सुविनिच्छितं सुत्तसो अनुब्यञ्जनसो; पटिबलो होति गिलानं उपट्ठातुं वा उपट्ठापेतुं वा; पटिबलो होति अनभिरतिं वूपकासेतुं वा वूपकासापेतुं वा; पटिबलो होति उप्पन्नं कुक्कुच्चं धम्मतो विनोदेतुं; पटिबलो होति उप्पन्नं दिट्ठिगतं धम्मतो विवेचेतुं; पटिबलो होति अधिसीले…पे… अधिचित्ते… अधिपञ्ञाय समादपेतुं. इमेहि खो, उपालि, दसहि धम्मेहि समन्नागतेन भिक्खुना निस्सयो दातब्बो’’ति. पञ्चमं.