२. पञ्चङ्गसुत्तं

१२. ‘‘पञ्चङ्गविप्पहीनो, भिक्खवे, भिक्खु पञ्चङ्गसमन्नागतो इमस्मिं धम्मविनये ‘केवली वुसितवा उत्तमपुरिसो’ति वुच्चति. कथञ्च, भिक्खवे, भिक्खु पञ्चङ्गविप्पहीनो होति? इध, भिक्खवे, भिक्खुनो कामच्छन्दो पहीनो होति, ब्यापादो पहीनो होति, थिनमिद्धं [थीनमिद्धं (सी. स्या. पी.)] पहीनं होति, उद्धच्चकुक्कुच्चं पहीनं होति, विचिकिच्छा पहीना होति. एवं खो, भिक्खवे, भिक्खु पञ्चङ्गविप्पहीनो होति.

‘‘कथञ्च, भिक्खवे, भिक्खु पञ्चङ्गसमन्नागतो होति? इध, भिक्खवे, भिक्खु असेखेन सीलक्खन्धेन समन्नागतो होति, असेखेन समाधिक्खन्धेन समन्नागतो होति, असेखेन पञ्ञाक्खन्धेन समन्नागतो होति, असेखेन विमुत्तिक्खन्धेन समन्नागतो होति, असेखेन विमुत्तिञाणदस्सनक्खन्धेन समन्नागतो होति. एवं खो, भिक्खवे, भिक्खु पञ्चङ्गसमन्नागतो होति.

‘‘पञ्चङ्गविप्पहीनो खो, भिक्खवे, भिक्खु पञ्चङ्गसमन्नागतो इमस्मिं धम्मविनये ‘केवली वुसितवा उत्तमपुरिसो’ति वुच्चति.

‘‘कामच्छन्दो च ब्यापादो, थिनमिद्धञ्च भिक्खुनो;

उद्धच्चं विचिकिच्छा च, सब्बसोव न विज्जति.

‘‘असेखेन च सीलेन, असेखेन समाधिना;

विमुत्तिया च सम्पन्नो, ञाणेन च तथाविधो.

‘‘स वे पञ्चङ्गसम्पन्नो, पञ्च अङ्गे [पञ्चङ्गानि (स्या.)] विवज्जयं [विवज्जिय (क.)];

इमस्मिं धम्मविनये, केवली इति वुच्चती’’ति. दुतियं;