১. মারসুত্তং
১৭০. সাৰত্থিনিদানং. একমন্তং নিসিন্নো খো আযস্মা রাধো ভগৰন্তং এতদৰোচ – ‘‘‘মারো, মারো’তি, ভন্তে, ৰুচ্চতি. কতমো নু খো, ভন্তে, মারো’’তি? ‘‘রূপং খো, রাধ, মারো, ৰেদনা মারো, সঞ্ঞা মারো, সঙ্খারা মারো, ৰিঞ্ঞাণং মারো. এৰং পস্সং, রাধ, সুতৰা অরিযসাৰকো রূপস্মিম্পি নিব্বিন্দতি, ৰেদনাযপি নিব্বিন্দতি, সঞ্ঞাযপি নিব্বিন্দতি, সঙ্খারেসুপি নিব্বিন্দতি, ৰিঞ্ঞাণস্মিম্পি নিব্বিন্দতি. নিব্বিন্দং ৰিরজ্জতি; ৰিরাগা ৰিমুচ্চতি. ৰিমুত্তস্মিং ৰিমুত্তমিতি ঞাণং হোতি. ‘খীণা জাতি, ৰুসিতং ব্রহ্মচরিযং, কতং করণীযং, নাপরং ইত্থত্তাযা’তি পজানাতী’’তি. পঠমং.