(৭-৮) করচরণমুদুজালতালক্খণানি

২১০. ‘‘যম্পি, ভিক্খৰে, তথাগতো পুরিমং জাতিং পুরিমং ভৰং পুরিমং নিকেতং পুব্বে মনুস্সভূতো সমানো চতূহি সঙ্গহৰত্থূহি জনং সঙ্গাহকো অহোসি – দানেন পেয্যৰজ্জেন [পিযৰাচেন (স্যা. ক.)] অত্থচরিযায সমানত্ততায. সো তস্স কম্মস্স কটত্তা…পে… সো ততো চুতো ইত্থত্তং আগতো সমানো ইমানি দ্ৰে মহাপুরিসলক্খণানি পটিলভতি. মুদুতলুনহত্থপাদো চ হোতি জালহত্থপাদো চ.

‘‘সো তেহি লক্খণেহি সমন্নাগতো সচে অগারং অজ্ঝাৰসতি, রাজা হোতি চক্কৰত্তী…পে… রাজা সমানো কিং লভতি? সুসঙ্গহিতপরিজনো হোতি, সুসঙ্গহিতাস্স হোন্তি ব্রাহ্মণগহপতিকা নেগমজানপদা গণকমহামত্তা অনীকট্ঠা দোৰারিকা অমচ্চা পারিসজ্জা রাজানো ভোগিযা কুমারা. রাজা সমানো ইদং লভতি… বুদ্ধো সমানো কিং লভতি? সুসঙ্গহিতপরিজনো হোতি, সুসঙ্গহিতাস্স হোন্তি ভিক্খূ ভিক্খুনিযো উপাসকা উপাসিকাযো দেৰা মনুস্সা অসুরা নাগা গন্ধব্বা. বুদ্ধো সমানো ইদং লভতি’’. এতমত্থং ভগৰা অৰোচ.

২১১. তত্থেতং ৰুচ্চতি –

‘‘দানম্পি চত্থচরিযতঞ্চ [দানম্পি চ অত্থচরিযতম্পি চ (সী. পী.)],

পিযৰাদিতঞ্চ সমানত্ততঞ্চ [পিযৰদতঞ্চ সমানছন্দতঞ্চ (সী. পী.)];

করিযচরিযসুসঙ্গহং বহূনং,

অনৰমতেন গুণেন যাতি সগ্গং.

‘‘চৰিয পুনরিধাগতো সমানো,

করচরণমুদুতঞ্চ জালিনো চ;

অতিরুচিরসুৰগ্গুদস্সনেয্যং,

পটিলভতি দহরো সুসু কুমারো.

‘‘ভৰতি পরিজনস্সৰো ৰিধেয্যো,

মহিমং আৰসিতো সুসঙ্গহিতো;

পিযৰদূ হিতসুখতং জিগীসমানো [জিগিং সমানো (সী. স্যা. পী.)],

অভিরুচিতানি গুণানি আচরতি.

‘‘যদি চ জহতি সব্বকামভোগং,

কথযতি ধম্মকথং জিনো জনস্স;

ৰচনপটিকরস্সাভিপ্পসন্না,

সুত্ৰান ধম্মানুধম্মমাচরন্তী’’তি.