(৩০) সীহহনুলক্খণং
২৩৮. ‘‘যম্পি, ভিক্খৰে, তথাগতো পুরিমং জাতিং পুরিমং ভৰং পুরিমং নিকেতং পুব্বে মনুস্সভূতো সমানো সম্ফপ্পলাপং পহায সম্ফপ্পলাপা পটিৰিরতো অহোসি কালৰাদী ভূতৰাদী অত্থৰাদী ধম্মৰাদী ৰিনযৰাদী, নিধানৰতিং ৰাচং ভাসিতা অহোসি কালেন সাপদেসং পরিযন্তৰতিং অত্থসংহিতং. সো তস্স কম্মস্স কটত্তা…পে… সো ততো চুতো ইত্থত্তং আগতো সমানো ইমং মহাপুরিসলক্খণং পটিলভতি, সীহহনু হোতি.
‘‘সো তেন লক্খণেন সমন্নাগতো সচে অগারং অজ্ঝাৰসতি, রাজা হোতি চক্কৰত্তী…পে… রাজা সমানো কিং লভতি? অপ্পধংসিযো হোতি কেনচি মনুস্সভূতেন পচ্চত্থিকেন পচ্চামিত্তেন. রাজা সমানো ইদং লভতি… বুদ্ধো সমানো কিং লভতি? অপ্পধংসিযো হোতি অব্ভন্তরেহি ৰা বাহিরেহি ৰা পচ্চত্থিকেহি পচ্চামিত্তেহি, রাগেন ৰা দোসেন ৰা মোহেন ৰা সমণেন ৰা ব্রাহ্মণেন ৰা দেৰেন ৰা মারেন ৰা ব্রহ্মুনা ৰা কেনচি ৰা লোকস্মিং. বুদ্ধো সমানো ইদং লভতি’’. এতমত্থং ভগৰা অৰোচ.
২৩৯. তত্থেতং ৰুচ্চতি –
‘‘ন সম্ফপ্পলাপং ন মুদ্ধতং [বুদ্ধতন্তি (ক.)],
অৰিকিণ্ণৰচনব্যপ্পথো অহোসি;
অহিতমপি চ অপনুদি,
হিতমপি চ বহুজনসুখঞ্চ অভণি.
‘‘তং কত্ৰা ইতো চুতো দিৰমুপপজ্জি,
সুকতফলৰিপাকমনুভোসি;
চৰিয পুনরিধাগতো সমানো,
দ্ৰিদুগমৰরতরহনুত্তমলত্থ.
‘‘রাজা হোতি সুদুপ্পধংসিযো,
মনুজিন্দো মনুজাধিপতি মহানুভাৰো;
তিদিৰপুরৰরসমো ভৰতি,
সুরৰরতরোরিৰ ইন্দো.
‘‘গন্ধব্বাসুরযক্খরক্খসেভি [সুরসক্করক্খসেভি (স্যা.)],
সুরেহি ন হি ভৰতি সুপ্পধংসিযো;
তথত্তো যদি ভৰতি তথাৰিধো,
ইধ দিসা চ পটিদিসা চ ৰিদিসা চা’’তি.