৪-১০. পঠমগিলানসুত্তাদিৰণ্ণনা

১৯৫-২০১. চতুত্থে তথা পহীনো চাযস্মতো মহাকস্সপস্স সো আবাধো অহোসীতি থেরস্স কির ইমং বোজ্ঝঙ্গভাৰনং সাধুকং সুণন্তস্স এতদহোসি ‘‘ময্হং পব্বজিতদিৰসতো সত্তমে দিৰসে সচ্চানি পটিৰিজ্ঝন্তস্স ইমে বোজ্ঝঙ্গা পাতুভূতা’’তি. অথস্স ‘‘নিয্যানিকং ৰত সত্থুসাসন’’ন্তি চিন্তযতো লোহিতং পসীদি, উপাদারূপং ৰিসুদ্ধং অহোসি, পোক্খরপত্তে পতিতউদকবিন্দু ৰিয সরীরতো রোগো ৰিনিৰত্তিত্ৰা গতো. তেন ৰুত্তং ‘‘তথা পহীনো চাযস্মতো মহাকস্সপস্স সো আবাধো অহোসী’’তি. পঞ্চমছট্ঠেসুপি এসেৰ নযো. ইমেসং পন তিণ্ণম্পি জনানং পব্বতপাদে পুপ্ফিতৰিসরুক্খৰাতসম্ফস্সেন উপ্পন্নো মন্দসীতজরো আবাধোতি ৰেদিতব্বো. সেসং সব্বত্থ উত্তানমেৰাতি.

গিলানৰগ্গো.