৪-২৩. ভল্লিকাদিসুত্তানি
১২০-১৩৯. ‘‘ছহি, ভিক্খৰে, ধম্মেহি সমন্নাগতো ভল্লিকো গহপতি…পে… সুদত্তো গহপতি অনাথপিণ্ডিকো… চিত্তো গহপতি মচ্ছিকাসণ্ডিকো… হত্থকো আল়ৰকো… মহানামো সক্কো… উগ্গো গহপতি ৰেসালিকো… উগ্গতো গহপতি… সূরম্বট্ঠো [সূরো অম্বট্ঠো (ক.)] … জীৰকো কোমারভচ্চো… নকুলপিতা গহপতি… তৰকণ্ণিকো গহপতি… পূরণো গহপতি… ইসিদত্তো গহপতি… সন্ধানো [সন্তানো (ক.)] গহপতি… ৰিচযো [ৰিজযো (সী. স্যা. পী.)] গহপতি… ৰিজযমাহিকো [ৰজ্জিযমহিতো (সী. স্যা. পী.)] গহপতি… মেণ্ডকো গহপতি … ৰাসেট্ঠো উপাসকো… অরিট্ঠো উপাসকো… সারগ্গো [সাদত্তো (স্যা.)] উপাসকো তথাগতে নিট্ঠঙ্গতো অমতদ্দসো অমতং সচ্ছিকত্ৰা ইরিযতি. কতমেহি ছহি? বুদ্ধে অৰেচ্চপ্পসাদেন, ধম্মে অৰেচ্চপ্পসাদেন, সঙ্ঘে অৰেচ্চপ্পসাদেন, অরিযেন সীলেন, অরিযেন ঞাণেন, অরিযায ৰিমুত্তিযা. ইমেহি খো, ভিক্খৰে, ছহি ধম্মেহি সমন্নাগতো সারগ্গো উপাসকো তথাগতে নিট্ঠঙ্গতো অমতদ্দসো অমতং সচ্ছিকত্ৰা ইরিযতী’’তি. তেৰীসতিমং.
সামঞ্ঞৰগ্গো দ্ৰাদসমো.