৩. ভযসুত্তং
২৩. ‘‘‘ভয’ন্তি, ভিক্খৰে, কামানমেতং অধিৰচনং; ‘দুক্খ’ন্তি, ভিক্খৰে, কামানমেতং অধিৰচনং; ‘রোগো’তি, ভিক্খৰে, কামানমেতং অধিৰচনং; ‘গণ্ডো’তি, ভিক্খৰে, কামানমেতং অধিৰচনং; ‘সঙ্গো’তি, ভিক্খৰে, কামানমেতং অধিৰচনং; ‘পঙ্কো’তি, ভিক্খৰে, কামানমেতং অধিৰচনং.
‘‘কস্মা চ, ভিক্খৰে, ‘ভয’ন্তি কামানমেতং অধিৰচনং? কামরাগরত্তাযং, ভিক্খৰে, ছন্দরাগৰিনিবদ্ধো দিট্ঠধম্মিকাপি ভযা ন পরিমুচ্চতি, সম্পরাযিকাপি ভযা ন পরিমুচ্চতি, তস্মা ‘ভয’ন্তি কামানমেতং অধিৰচনং. কস্মা চ, ভিক্খৰে, দুক্খন্তি…পে… রোগোতি… গণ্ডোতি… সঙ্গোতি… পঙ্কোতি কামানমেতং অধিৰচনং? কামরাগরত্তাযং, ভিক্খৰে, ছন্দরাগৰিনিবদ্ধো দিট্ঠধম্মিকাপি পঙ্কা ন পরিমুচ্চতি, সম্পরাযিকাপি পঙ্কা ন পরিমুচ্চতি, তস্মা ‘পঙ্কো’তি কামানমেতং অধিৰচন’’ন্তি.
‘‘ভযং দুক্খং রোগো গণ্ডো, সঙ্গো পঙ্কো চ উভযং;
এতে কামা পৰুচ্চন্তি, যত্থ সত্তো পুথুজ্জনো.
‘‘উপাদানে ভযং দিস্ৰা, জাতিমরণসম্ভৰে;
অনুপাদা ৰিমুচ্চন্তি, জাতিমরণসঙ্খযে.
‘‘তে খেমপ্পত্তা সুখিনো, দিট্ঠধম্মাভিনিব্বুতা;
সব্বৰেরভযাতীতা [সব্বে ৰেরভযাতীতা (স্যা.)], সব্বদুক্খং উপচ্চগু’’ন্তি. ততিযং;