১. সতিপট্ঠানসুত্তং
২৭৪. ‘‘রাগস্স, ভিক্খৰে, অভিঞ্ঞায চত্তারো ধম্মা ভাৰেতব্বা. কতমে চত্তারো? ইধ, ভিক্খৰে, ভিক্খু কাযে কাযানুপস্সী ৰিহরতি আতাপী সম্পজানো সতিমা ৰিনেয্য লোকে অভিজ্ঝাদোমনস্সং; ৰেদনাসু…পে… চিত্তে…পে… ধম্মেসু ধম্মানুপস্সী ৰিহরতি আতাপী সম্পজানো সতিমা ৰিনেয্য লোকে অভিজ্ঝাদোমনস্সং. রাগস্স, ভিক্খৰে, অভিঞ্ঞায ইমে চত্তারো ধম্মা ভাৰেতব্বা’’তি. পঠমং.