৭-১৬. অণ্ডজদানূপকাৰসুত্তদসকং

৩৯৮-৪০৭. সাৱত্থিনিদানং. একমন্তং নিসিন্নো খো সো ভিক্খু ভগৱন্তং এতদৱোচ – ‘‘কো নু খো, ভন্তে, হেতু, কো পচ্চযো, যেন মিধেকচ্চো কাযস্স ভেদা পৰং মৰণা অণ্ডজানং সুপণ্ণানং সহব্যতং উপপজ্জতী’’তি? ‘‘ইধ, ভিক্খু, একচ্চো কাযেন দ্ৱযকাৰী হোতি, ৱাচায দ্ৱযকাৰী, মনসা দ্ৱযকাৰী. তস্স সুতং হোতি – ‘অণ্ডজা সুপণ্ণা দীঘাযুকা ৱণ্ণৱন্তো সুখবহুলা’তি. তস্স এৱং হোতি – ‘অহো ৱতাহং কাযস্স ভেদা পৰং মৰণা অণ্ডজানং সুপণ্ণানং সহব্যতং উপপজ্জেয্য’ন্তি. সো অন্নং দেতি…পে… পানং দেতি… ৱত্থং দেতি… যানং দেতি… মালং দেতি… গন্ধং দেতি… ৱিলেপনং দেতি… সেয্যং দেতি… আৱসথং দেতি… পদীপেয্যং দেতি. সো কাযস্স ভেদা পৰং মৰণা অণ্ডজানং সুপণ্ণানং সহব্যতং উপপজ্জতি. অযং খো, ভিক্খু, হেতু, অযং পচ্চযো, যেন মিধেকচ্চো কাযস্স ভেদা পৰং মৰণা অণ্ডজানং সুপণ্ণানং সহব্যতং উপপজ্জতী’’তি. সোড়সমং.