১২. দুতিযপতিব্বতাৱিমানৱত্থু

১০১. ‘‘ৱেড়ুৰিযথম্ভং ৰুচিৰং পভস্সৰং, ৱিমানমাৰুয্হ অনেকচিত্তং;

তত্থচ্ছসি দেৱি মহানুভাৱে, উচ্চাৱচা ইদ্ধি ৱিকুব্বমানা;

ইমা চ তে অচ্ছৰাযো সমন্ততো, নচ্চন্তি গাযন্তি পমোদযন্তি চ.

১০২. ‘‘দেৱিদ্ধিপত্তাসি মহানুভাৱে, মনুস্সভূতা কিমকাসি পুঞ্ঞং;

কেনাসি এৱং জলিতানুভাৱা, ৱণ্ণো চ তে সব্বদিসা পভাসতী’’তি.

১০৩. সা দেৱতা অত্তমনা, মোগ্গল্লানেন পুচ্ছিতা;

পঞ্হং পুট্ঠা ৱিযাকাসি, যস্স কম্মস্সিদং ফলং.

১০৪. ‘‘অহং মনুস্সেসু মনুস্সভূতা, উপাসিকা চক্খুমতো অহোসিং;

পাণাতিপাতা ৱিৰতা অহোসিং, লোকে অদিন্নং পৰিৱজ্জযিস্সং.

১০৫. ‘‘অমজ্জপা নো চ [নাপি (স্যা.)] মুসা অভাণিং [অভাসিং (ক.)], সকেন সামিনা [সামিনাৱ (সী.)] অহোসিং তুট্ঠা;

অন্নঞ্চ পানঞ্চ পসন্নচিত্তা, সক্কচ্চ দানং ৱিপুলং অদাসিং.

১০৬. ‘‘তেন মেতাদিসো ৱণ্ণো, তেন মে ইধ মিজ্ঝতি;

উপ্পজ্জন্তি চ মে ভোগা, যে কেচি মনসো পিযা.

১০৭. ‘‘অক্খামি তে ভিক্খু মহানুভাৱ, মনুস্সভূতা যমকাসি পুঞ্ঞং;

তেনম্হি এৱং জলিতানুভাৱা, ৱণ্ণো চ মে সব্বদিসা পভাসতী’’তি.

দুতিযপতিব্বতাৱিমানং দ্ৱাদসমং.