৩৫১. মণিকুণ্ডলজাতকং (৫-১-১)

১. জীনো ৰথস্সং মণিকুণ্ডলে চ, পুত্তে চ দাৰে চ তথেৱ জীনো;

সব্বেসু ভোগেসু অসেসকেসু [অসেসিতেসু (সী. পী.), অসেসিকেসু (ক.)], কস্মা ন সন্তপ্পসি সোককালে.

২. পুব্বেৱ মচ্চং ৱিজহন্তি ভোগা, মচ্চো ৱা তে [চ নে (পী.), ধনে (ক.)] পুব্বতৰং জহাতি;

অসস্সতা ভোগিনো কামকামি, তস্মা ন সোচামহং সোককালে.

৩. উদেতি আপূৰতি ৱেতি [পূৰেতি খীযতি (স্যা.)] চন্দো, অত্থং তপেত্ৱান [অন্ধং তপেত্ৱান (ক.), অত্থঙ্গমেত্ৱান (স্যা.), এত্থ ‘‘তপেত্ৱান অত্থং পলেতী’’তি সম্বন্ধো] পলেতি সূৰিযো;

ৱিদিতা [ৱিজিতা (স্যা.)] মযা সত্তুক লোকধম্মা, তস্মা ন সোচামহং সোককালে.

৪. অলসো গিহী কামভোগী ন সাধু, অসঞ্ঞতো পব্বজিতো ন সাধু;

ৰাজা ন সাধু অনিসম্মকাৰী, যো পণ্ডিতো কোধনো তং ন সাধু.

৫. নিসম্ম খত্তিযো কযিৰা, নানিসম্ম দিসম্পতি;

নিসম্মকাৰিনো ৰাজ [ৰঞ্ঞো (সী. স্যা.)], যসো কিত্তি চ ৱড্ঢতীতি.

মণিকুণ্ডলজাতকং পঠমং.