৮. মানপৰিঞ্ঞাসুত্তং

৮. ৱুত্তঞ্হেতং ভগৱতা, ৱুত্তমৰহতাতি মে সুতং –

‘‘মানং, ভিক্খৱে, অনভিজানং অপৰিজানং তত্থ চিত্তং অৱিৰাজযং অপ্পজহং অভব্বো দুক্খক্খযায. মানঞ্চ খো, ভিক্খৱে, অভিজানং পৰিজানং তত্থ চিত্তং ৱিৰাজযং পজহং ভব্বো দুক্খক্খযাযা’’তি. এতমত্থং ভগৱা অৱোচ. তত্থেতং ইতি ৱুচ্চতি –

‘‘মানুপেতা অযং পজা, মানগন্থা ভৱে ৰতা;

মানং অপৰিজানন্তা, আগন্তাৰো পুনব্ভৱং.

‘‘যে চ মানং পহন্ত্ৱান, ৱিমুত্তা মানসঙ্খযে;

তে মানগন্থাভিভুনো, সব্বদুক্খমুপচ্চগু’’ন্তি [সব্বদুক্খং উপচ্চগুন্তি (পী.), সব্বং দুক্খং উপচ্চগুন্তি (অট্ঠকথা)].

অযম্পি অত্থো ৱুত্তো ভগৱতা, ইতি মে সুতন্তি. অট্ঠমং.