১০. দোসপৰিঞ্ঞাসুত্তং
১০. ৱুত্তঞ্হেতং ভগৱতা, ৱুত্তমৰহতাতি মে সুতং –
‘‘দোসং, ভিক্খৱে, অনভিজানং অপৰিজানং তত্থ চিত্তং অৱিৰাজযং অপ্পজহং অভব্বো দুক্খক্খযায. দোসঞ্চ খো, ভিক্খৱে, অভিজানং পৰিজানং তত্থ চিত্তং ৱিৰাজযং পজহং ভব্বো দুক্খক্খযাযা’’তি. এতমত্থং ভগৱা অৱোচ. তত্থেতং ইতি ৱুচ্চতি –
‘‘যেন দোসেন দুট্ঠাসে, সত্তা গচ্ছন্তি দুগ্গতিং;
তং দোসং সম্মদঞ্ঞায, পজহন্তি ৱিপস্সিনো;
পহায ন পুনাযন্তি, ইমং লোকং কুদাচন’’ন্তি.
অযম্পি অত্থো ৱুত্তো ভগৱতা, ইতি মে সুতন্তি. দসমং.
পঠমো ৱগ্গো নিট্ঠিতো.
তস্সুদ্দানং –
ৰাগদোসা অথ মোহো, কোধমক্খা মানং সব্বং;
মানতো ৰাগদোসা পুন দ্ৱে, পকাসিতা ৱগ্গমাহু পঠমন্তি.