৮. অট্ঠকনিপাতো

১. সীসূপচালাথেৰীগাথাৱণ্ণনা

অট্ঠকনিপাতে ভিক্খুনী সীলসম্পন্নাতিআদিকা সীসূপচালায থেৰিযা গাথা. ইমিস্সাপি ৱত্থু চালায থেৰিযা ৱত্থুম্হি ৱুত্তনযমেৱ. অযম্পি হি আযস্মতো ধম্মসেনাপতিস্স পব্বজিতভাৱং সুত্ৱা সযম্পি উস্সাহজাতা পব্বজিত্ৱা কতপুব্বকিচ্চা ৱিপস্সনং পট্ঠপেত্ৱা, ঘটেন্তী ৱাযমন্তী নচিৰস্সেৱ অৰহত্তং পাপুণি. অৰহত্তং পত্ৱা ফলসমাপত্তিসুখেন ৱিহৰন্তী একদিৱসং অত্তনো পটিপত্তিং পচ্চৱেক্খিত্ৱা কতকিচ্চাতি সোমনস্সজাতা উদানৱসেন –

১৯৬. ‘‘ভিক্খুনী সীলসম্পন্না, ইন্দ্ৰিযেসু সুসংৱুতা;

অধিগচ্ছে পদং সন্তং, অসেচনকমোজৱ’’ন্তি. – গাথমাহ;

তত্থ সীলসম্পন্নাতি পৰিসুদ্ধেন ভিক্খুনিসীলেন সমন্নাগতা পৰিপুণ্ণা. ইন্দ্ৰিযেসু সুসংৱুতাতি মনচ্ছট্ঠেসু ইন্দ্ৰিযেসু সুট্ঠু সংৱুতা, ৰূপাদিআৰম্মণে ইট্ঠে ৰাগং, অনিট্ঠে দোসং, অসমপেক্খনে মোহঞ্চ পহায সুট্ঠু পিহিতিন্দ্ৰিযা. অসেচনকমোজৱন্তি কেনচি অনাসিত্তকং ওজৱন্তং সভাৱমধুৰং সব্বস্সাপি কিলেসৰোগস্স ৱূপসমনোসধভূতং অৰিযমগ্গং, নিব্বানমেৱ ৱা. অৰিযমগ্গম্পি হি নিব্বানত্থিকেহি পটিপজ্জিতব্বতো কিলেসপৰিড়াহাভাৱতো চ পদং সন্তন্তি ৱত্তুং ৱট্টতি.

১৯৭. ‘‘তাৱতিংসা চ যামা চ, তুসিতা চাপি দেৱতা;

নিম্মানৰতিনো দেৱা, যে দেৱা ৱসৱত্তিনো;

তত্থ চিত্তং পণীধেহি, যত্থ তে ৱুসিতং পুৰে’’তি. –

অযং গাথা কামসগ্গেসু নিকন্তিং উপ্পাদেহীতি তত্থ উয্যোজনৱসেন থেৰিং সমাপত্তিযা চাৱেতুকামেন মাৰেন ৱুত্তা.

তত্থ সহপুঞ্ঞকাৰিনো তেত্তিংস জনা যত্থ উপপন্না, তং ঠানং তাৱতিংসন্তি. তত্থ নিব্বত্তা সব্বেপি দেৱপুত্তা তাৱতিংসা. কেচি পন ‘‘তাৱতিংসাতি তেসং দেৱানং নামমেৱা’’তি ৱদন্তি. দ্ৱীহি দেৱলোকেহি ৱিসিট্ঠং দিব্বং সুখং যাতা উপযাতা সম্পন্নাতি যামা. দিব্বায সম্পত্তিযা তুট্ঠা পহট্ঠাতি তুসিতা. পকতিপটিযত্তাৰম্মণতো অতিৰেকেন ৰমিতুকামতাকালে যথাৰুচিতে ভোগে নিম্মিনিত্ৱা ৰমন্তীতি নিম্মানৰতিনো. চিত্তৰুচিং ঞত্ৱা পৰেহি নিম্মিতেসু ভোগেসু ৱসং ৱত্তেন্তীতি ৱসৱত্তিনো. তত্থ চিত্তং পণীধেহীতি তস্মিং তাৱতিংসাদিকে দেৱনিকাযে তৱ চিত্তং ঠপেহি, উপপজ্জনায নিকন্তিং কৰোহি. চাতুমহাৰাজিকানং ভোগা ইতৰেহি নিহীনাতি অধিপ্পাযেন তাৱতিংসাদযোৱ ৱুত্তা. যত্থ তে ৱুসিতং পুৰেতি যেসু দেৱনিকাযেসু তযা পুব্বে ৱুত্থং. অযং কিৰ পুব্বে দেৱেসু উপ্পজ্জন্তী, তাৱতিংসতো পট্ঠায পঞ্চকামসগ্গে সোধেত্ৱা পুন হেট্ঠতো ওতৰন্তী, তুসিতেসু ঠত্ৱা ততো চৱিত্ৱা ইদানি মনুস্সেসু নিব্বত্তা.

তং সুত্ৱা থেৰী – ‘‘তিট্ঠতু, মাৰ, তযা ৱুত্তকামলোকো. অঞ্ঞোপি সব্বো লোকো ৰাগগ্গিআদীহি আদিত্তো সম্পজ্জলিতো. ন তত্থ ৱিঞ্ঞূনং চিত্তং ৰমতী’’তি কামতো চ লোকতো চ অত্তনো ৱিনিৱত্তিতমানসতং দস্সেত্ৱা মাৰং তজ্জেন্তী –

১৯৮. যামা চ‘‘তাৱতিংসা চ যামা চ, তুসিতা চাপি দেৱতা;

নিম্মানৰতিনো দেৱা, যে দেৱা ৱসৱত্তিনো.

১৯৯. ‘‘কালং কালং ভৱা ভৱং, সক্কাযস্মিং পুৰক্খতা;

অৱীতিৱত্তা সক্কাযং, জাতিমৰণসাৰিনো.

২০০. ‘‘সব্বো আদীপিতো লোকো, সব্বো লোকো পদীপিতো;

সব্বো পজ্জলিতো লোকো, সব্বো লোকো পকম্পিতো.

২০১. ‘‘অকম্পিযং অতুলিযং, অপুথুজ্জনসেৱিতং;

বুদ্ধো ধম্মমদেসেসি, তত্থ মে নিৰতো মনো.

২০২. ‘‘তস্সাহং ৱচনং সুত্ৱা, ৱিহৰিং সাসনে ৰতা;

তিস্সো ৱিজ্জা অনুপ্পত্তা, কতং বুদ্ধস্স সাসনং.

২০৩. ‘‘সব্বত্থ ৱিহতা নন্দী, তমোক্খন্ধো পদালিতো;

এৱং জানাহি পাপিম, নিহতো ত্ৱমসি অন্তকা’’তি. –

ইমা গাথা অভাসি.

তত্থ কালং কালন্তি তং তং কালং. ভৱা ভৱন্তি ভৱতো ভৱং. সক্কাযস্মিন্তি খন্ধপঞ্চকে. পুৰক্খতাতি পুৰক্খাৰকাৰিনো. ইদং ৱুত্তং হোতি – মাৰ, তযা ৱুত্তা তাৱতিংসাদযো দেৱা ভৱতো ভৱং উপগচ্ছন্তা অনিচ্চতাদিঅনেকাদীনৱাকুলে সক্কাযে পতিট্ঠিতা, তস্মা তস্মিং ভৱে উপ্পত্তিকালে, ৱেমজ্ঝকালে, পৰিযোসানকালেতি তস্মিং তস্মিং কালে সক্কাযমেৱ পুৰক্খত্ৱা ঠিতা. ততো এৱ অৱীতিৱত্তা সক্কাযং নিস্সৰণাভিমুখা অহুত্ৱা সক্কাযতীৰমেৱ অনুপৰিধাৱন্তা জাতিমৰণসাৰিনো ৰাগাদীহি অনুগতত্তা পুনপ্পুনং জাতিমৰণমেৱ অনুস্সৰন্তি, ততো ন ৱিমুচ্চন্তীতি.

সব্বো আদীপিতো লোকোতি, মাৰ, ন কেৱলং তযা ৱুত্তকামলোকোযেৱ ধাতুত্তযসঞ্ঞিতো, সব্বোপি লোকো ৰাগগ্গিআদীহি একাদসহি আদিত্তো. তেহিযেৱ পুনপ্পুনং আদীপিততায পদীপিতো. নিৰন্তৰং একজালীভূততায পজ্জলিতো. তণ্হায সব্বকিলেসেহি চ ইতো চিতো চ কম্পিততায চলিততায পকম্পিতো.

এৱং আদিত্তে পজ্জলিতে পকম্পিতে চ লোকে কেনচিপি কম্পেতুং চালেতুং অসক্কুণেয্যতায অকম্পিযং, গুণতো ‘‘এত্তকো’’তি তুলেতুং অসক্কুণেয্যতায অত্তনা সদিসস্স অভাৱতো চ অতুলিযং. বুদ্ধাদীহি অৰিযেহি এৱ গোচৰভাৱনাভিগমতো সেৱিতত্তা অপুথুজ্জনসেৱিতং. বুদ্ধো ভগৱা মগ্গফলনিব্বানপ্পভেদং নৱৱিধং লোকুত্তৰধম্মং মহাকৰুণায সঞ্চোদিতমানসো অদেসেসি সদেৱকস্স লোকস্স কথেসি পৱেদেসি. তত্থ তস্মিং অৰিযধম্মে ময্হং মনো নিৰতো অভিৰতো, ন ততো ৱিনিৱত্ততীতি অত্থো. সেসং হেট্ঠা ৱুত্তনযমেৱ.

সীসূপচালাথেৰীগাথাৱণ্ণনা নিট্ঠিতা.

অট্ঠকনিপাতৱণ্ণনা নিট্ঠিতা.